Znakowanie wyrobów budowlanych znakiem b kiedy jest obowiązkowe

Krajowy znak budowlany B to oznaczenie, które musi znaleźć się na wyrobach budowlanych nieobjętych zakresem norm zharmonizowanych (hEN) ani europejską oceną techniczną (ETA). Jeżeli taki produkt ma być legalnie stosowany w obiektach budowlanych na terenie Polski, znak B staje się obowiązkiem, ponieważ wyrób nie podlega oznakowaniu CE. Oznaczenie potwierdza, że produkt spełnia wymagania Polskiej Normy (PN) lub Krajowej Oceny Technicznej (KOT), a każdy egzemplarz danego typu wyrobu posiada jednolite, zbadane właściwości użytkowe.

Procedurę regulują Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych oraz rozporządzenie w sprawie deklarowania właściwości użytkowych wyrobów budowlanych. Zanim podejmiesz pierwsze kroki, sprawdź, jak wygląda znakowanie wyrobów budowlanych znakiem b .

Które wyroby wymagają znaku budowlanego B?

Certyfikacja znakiem B dotyczy szerokiej gamy produktów podlegających pod normy krajowe. Należą do nich między innymi urządzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, takie jak bariery ochronne i osłony, wyroby do zbrojenia i sprężania betonu (stal zbrojeniowa, siatki, liny, sploty), konstrukcyjne wyroby metalowe, komponenty i prefabrykaty oraz rury i zbiorniki. Gdy dla danej kategorii wyrobu nie istnieje Polska Norma, podstawą certyfikacji i późniejszego wystawienia krajowej deklaracji właściwości użytkowych staje się Krajowa Ocena Techniczna, która od 2017 r. zastąpiła Krajową Aprobatę Techniczną.

Znak budowlany B a znak CE – kluczowe różnice

Oba oznaczenia potwierdzają bezpieczeństwo wyrobu, lecz działają na różnych poziomach prawnych i wzajemnie się wykluczają. Jeśli produkt podlega pod normę zharmonizowaną, wymaga oznakowania CE, a jeśli nie – obowiązkowa jest ścieżka krajowa ze znakiem B.

Jak przebiega znakowanie wyrobów budowlanych znakiem B?

Proces rozpoczyna się od złożenia wniosku i określenia systemu oceny i weryfikacji (1, 1+ lub 2+). Następnie inspektor jednostki certyfikującej przeprowadza wstępną inspekcję zakładu oraz Zakładowej Kontroli Produkcji, sprawdzając, czy procesy produkcyjne zapewniają powtarzalność i stałość właściwości użytkowych wyrobu. W systemach 1 i 1+ wykonuje się dodatkowo badania próbek w laboratorium. Po pozytywnej weryfikacji producent otrzymuje Krajowy Certyfikat Zgodności ZKP lub Krajowy Certyfikat Stałości Właściwości Użytkowych, który uprawnia do wystawienia Krajowej Deklaracji Właściwości Użytkowych. Dopiero na tej podstawie można nanieść znak B na wyrób, etykietę lub opakowanie – trwale, widocznie i czytelnie. Obok oznaczenia umieszcza się m.in. nazwę i adres producenta, dwie ostatnie cyfry roku pierwszego naniesienia znaku, identyfikator typu wyrobu oraz numer referencyjny PN lub KOT.

Konsekwencje naruszenia przepisów o oznakowaniu

Za nieprzestrzeganie zasad znakowania przewidziano wysokie kary pieniężne. Umieszczenie znaku B na wyrobie, który nie posiada właściwości użytkowych określonych w krajowej deklaracji, zagraża producentowi karą do 100 000 zł. Wprowadzenie do obrotu wyrobu podlegającego obowiązkowi oznakowania bez znaku B to ryzyko kary do 20 000 zł – zarówno dla producenta, jak i importera. Do tego dochodzi możliwość zakwestionowania wyrobu przez inspektorów nadzoru budowlanego lub Główny Urząd Nadzoru Budowlanego.

Nie masz pewności, czy Twój wyrób wymaga certyfikacji krajowej? Zaufanie zaczyna się od rozmowy – skontaktuj się z CERTIVIĄ i uzyskaj konkretną odpowiedź oraz merytoryczne wsparcie na każdym etapie procesu.

Artykuł sponsorowany